کنکاش ایران

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

این مطلب از وب سایت موزیکفا به صورت رپ انتشار گردید است.

دانلود آهنگ جدید احسان خواجه امیری شهر دیوونه

و حالا با ما باشید با سوپرایز ویژه سایت موزیکفا ♫ دانلود آهنگ فوق العاده زیبا و جذاب شهر دیوونه با صدای هنرمند محبوب و پرآوازه احسان خواجه امیری به همراه تکست و بهترین کیفیت ♫

Download New Music BY : Ehsan Khaje Amiri | Shahre Divoone With Text And 2 Quality 320 And 128 On Music-fa

متن آهنگ شهر دیوونه احسان خواجه امیری

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

دانلود آهنگ احسان خواجه امیری شهر دیوونه

به زودی از رسانه موزیکفا…

دانلود آهنگ احسان خواجه امیری شهر دیوونه

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

این مطلب از وب سایت موزیکفا به صورت رپ انتشار گردید است.

دانلود آهنگ ساسی چه پسری

موزیک جدید و بسیار شنیدنی خواننده خوب ساسی با عنوان چه پسری همینک از رسانه موزیکفا

Download New Music BY : Sasy | Che Pesari With Text And 2 Quality 320 And 128 On Music-fa

پخش به زودی و برای اولین بار از رسانه موزیکفا / منتظر باشید…

ساسی چه پسری

دانلود آهنگ ساسی چه پسری

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

بازیگر سرشناس فیلم‌های تارانتینو سال پر خبری را می‌گذراند.

کنکاش ایران: اوما تورمن، هنرپیشه زن ۴۸ ساله متولد شهر بوستون مرکز ایالت ماساچوست امریکا پس ‌از سه سال استراحت و دوری از پرده‌های نقره‌ای امسال با ۴ فیلم به صحنه بازگشته و روزهای پرکار و خبرسازی را طی می‌کند.

به گزارش روزنامه ایران، هنرپیشه محبوب کوئنتین تارانتینو در فیلم‌های او مانند «پالپ فیکشن» (۱۹۹۴) و «بیل را بکش یک و دو» (۲۰۰۲ و ۲۰۰۳) به درجات بیشتری از شهرت رسید.

بازیگر امسال در فیلم «خانه‌ای که جک ساخت» و «جنگ با پدر بزرگ» مشاهده شده و در ادامه سال‌جاری فیلم‌های «The Con is on» و «در یک راهرو تاریک» هم با حضور وی اکران خواهد شد.


تورمن فعالیت‌های هنری‌اش را از ۱۹۸۵ شروع کرد و اولین فیلم بلند اکران شده از وی «شب بخیر، پدر» در سال ۱۹۸۷ بود و این فیلم اشرافی و گذشته‌نگر «روابط خطرناک» در سال ۱۹۸۸ بود که وی را مشهور ساخت و او حتی در قسمت اول از سه‌گانه کمیک استریپی «انتقام‌جویان» هم بازی کرده است.


 

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

دومینوی حذف اجباری و اختیاری مجری‌ها از تلویزیون از چند سال پیش شروع شده و اتفاق جدیدی نیست. مجریانی که به دلایل عجیب و غریبی، قید اجرا در تلویزیون را زده‌اند یا دیگر به آنها اجازه کار داده نشده است و البته بعضی از آنها در زمان فعالیت وزنه‌ای برای تلویزیون به حساب می‌آمدند.

به گزارش کنکاش ایران: دومینوی حذف اجباری و اختیاری مجری‌ها از تلویزیون از چند سال پیش شروع شده و اتفاق جدیدی نیست. مجریانی که به دلایل عجیب و غریبی، قید اجرا در تلویزیون را زده‌اند یا دیگر به آنها اجازه کار داده نشده است و البته بعضی از آنها در زمان فعالیت وزنه‌ای برای تلویزیون به حساب می‌آمدند.

فواد صفاریان‌پور ـ مجری و برنامه‌ساز ـ درباره جایگاه مجریان تلویزیون گفت‌وگویی انجام است که در ادامه می‌خوانید.

مجریانی که بلافاصله ممنوع‌الکار می‌شوند

صفاریان‌پور می‌گوید: نیروی انسانی که در تلویزیون تربیت می‌شود، دارای اهمیت بسیار زیادی است. متأسفانه در این سال‌ها نیروی انسانی در این زمینه تربیت نشده است و این خلأ را به عنوان برنامه‌ساز می‌بینم و مخاطب تلویزیون هم می‌بیند. در بخش‌هایی نسبت به مراقبت کردن از نیروهای انسانی و مجریانی که تربیت می‌شوند غفلت وجود دارد. به نوعی می‌شود گفت هر دو طرف سرمایه‌هایی برای همدیگر هستند. برخوردهای ایذایی که بعضی اوقات با مجریان اتفاق می‌افتد به این حوزه آسیب می‌زند. معمولا اولین نفری که در هر حادثه‌ای یا هر خطایی که پیش می‌آید بلافاصله ممنوع‌الکار می شود، مجری است.

وی در ادامه با بیان اینکه همه جای دنیا از ستاره‌های خود مراقبت‌های ویژه‌ای می‌کنند، اظهار می‌کند: گاه خود من شاهد بوده‌ام که ستاره‌های ما برای تلویزیون شاخ و شونه کشیده‌اند، درست فرمانبرداری نکرده‌اند، کار خودشان را کرده‌اند، این هم اتفاق غلطی است که برای مجریان ما در بعضی از موارد پیش می‌آید به ویژه زمانی که به نقطه‌ای می‌رسند که نقطه روشنایی و نقطه حضور خوبی برایشان است. بنابراین فقدان مدیریت درست باعث ضرر دو طرف می‌شود؛ هم مجری و هم برنامه‌ساز. فقدان تربیت مجری کاربلد و به‌روز هم خودش نقطه ضعفی است که در صداوسیما وجود دارد و نمی‌دانیم چرا فکری برای آن‌ها نمی‌شود.

حذف و توبیخ همه جای دنیا وجود دارد اما …

صفاریان پور با بیان اینکه هیچ‌گاه تأمین اعتبار درستی از سوی صداوسیما بر روی سرمایه‌هایش وجود نداشته است، می‌گوید: هیچ‌گاه مناسبات قضایای مالی درست انجام نشده است. کسی که اجرای تلویزیونی می‌کند اگر درآمدی نداشته باشد بعدش چه کاری باید انجام دهد، بعضی اوقات اعمال نظرها و سخت‌گیری‌های غیراصولی، باعث ایجاد درد درونی برای آدم‌ها می‌شود. حمایت نکردن همه این اتفاقات را رقم می‌زند. بنابراین وقتی پروتکل‌ها درست و همه چیز نظام‌مند نباشد، طبیعی است که این اتفاق می‌افتد.

این برنامه‌ساز سپس با اشاره به شرایط کاری در تلویزیون‌های معتبر دنیا خاطرنشان می‌کند: ما در تلویزیون‌های مطرح دنیا داشته‌ایم که در برنامه‌ای بسیار موفق مثل «تخت‌گاز» مجری برنامه برای تهیه‌کننده مشکل ایجاد می‌کند و تلویزیون آنها حاضر می‌شود با اینکه آن مجری برندش است را نادیده بگیرد و آن را حذف کند. پس حذف کردن و توبیخ کردن و مواخذه کردن در همه جای دنیا وجود دارد و  پروتکل دو طرفه‌ای وجود دارد. نمی‌شود که همه چیز را فقط صداوسیما بگوید و همه چیز یک طرفه اعمال شود و آن طرف هیچ حق و حقوقی نداشته باشد. همه این حق و حقوق دو طرفه است و طی یک قوانین مشخص باید رعایت و پایه‌گذاری شود تا همه تکلیف‌ خود را بدانند و بدانند مأموریت‌شان تا چه اندازه‌ای است.

وی ابراز امیدواری می‌کند که «تلویزیون به نقطه قدرتمند خودش به عنوان یک رسانه بزرگ برگردد که با هر اعتراضی یا با هر موضوعی که پیش می‌آید مجبور نشود نیروی انسانی خودش را برای اینکه سروصداها بخوابد، حذف بکند. توبیخ کند، تنبیه کند، مواخذه کند.»

صفاریان پور می‌گوید: شما ببینید ما در طول این سال‌ها چند نیروی انسانی و مجری از دست داده‌ایم. اصلا با سطح کیفی این مجریان کاری ندارم. خیلی جاها خیلی حاشیه‌ها برای این افراد درست شد و همه این‌ها به دلیل عدم مراقبت درست هست.

مگر چند مجری خوب داریم که به راحتی آن‌ها را کنار بگذاریم

این برنامه‌ساز درباره وضعیت مجریان تلویزیون و حضور افراد هنرمند در جایگاه مجری‌گری گفت: وقتی تلویزیون نیروی انسانی تربیت نکرده است مجبور است در زمینه مجری‌گری از بخش‌ هنرهای دراماتیک استفاده کند؛ مثل افرادی چون مهران مدیری، رامبد جوان و … . به هر حال مجری هم به نوعی مانند بازیگر باید کار خودش را خودش انجام دهد. شاید هر کدام از این بازیگران که مطرح هستند و مجری هم هستند نقش خود را به درستی ایفا می‌کنند. مگر ما چند مجری خوب داریم که به راحتی آن‌ها را کنار بگذاریم و دوباره آن‌ها را به تلویزیون برگردانیم. الان آقای مدیری اگر تصمیم بگیرد اجرا نکند دیگر این کار را نخواهد کرد و این به تلویزیون مرتبط نمی‌شود اما جایی هست که تلویزیون می‌گوید من دیگر با این فرد کار نمی‌کنم، این روش پروتکل و نظام رسانه را به هم می‌زند. بالاخره زمانی می رسد که هر دو طرف به این نتیجه می‌رسند که چاره‌ای ندارند جز اینکه روابط‌شان را با هم نظام‌مند کنند و نظام کاری‌شان و قواعد کاری‌شان را رعایت کنند. هم مجری برنامه باید طبق ضوابط آن رسانه کار کند و شاخ و شونه نکشد و ادعای بی‌جا نکند و هم رسانه نباید این برخورد را داشته باشد که همین که هست و بگوید امروز حق داری کار کنی، فردا حق نداری.

مجری ممنوع‌الکار چه کند؟

صفاریان‌پور در بخش دیگری از این مصاحبه چنین اظهار می‌کند: یک مجری تلویزیون وقتی اجازه کار نداشته باشد باید دنبال چه کار و چه حرفه دیگری برود. وقتی به شکل تخصصی رسانه یک دهه بر روی مجریان سرمایه‌گذاری کرده است و بعد از ۱۰ سال مجری نسبتا باتجربه‌ای شده است، این مجری چه شغل دیگری می‌تواند داشته باشد زمانی که تلویزیون او را حذف می‌کند. این زیانی است که برای هر دو طرف وجود دارد. تلویزیون اگر به این شکل پیش برود نه تنها مجریانش را از دست می‌دهد بلکه مجری هم تربیت نکرده و پر از آدم‌های نابلد می‌شود و ریزش مخاطب نقطه قطعی است که برای هر رسانه ممکن است ایجاد شود. تا زمانی که بخواهیم به همه چیز دولتی نگاه کنیم این شرایط ادامه خواهد داشت. اما زمانی که بخواهید تلویزیون را تخصصی ببینید عین شبکه‌های خصوصی که باید خودشان برای خودشان درآمدزایی کنند، طبیعتا خودشان تلاش می‌کنند نیروی انسانی درست تربیت کنند و درآمدزایی کنند چرا که نیاز دارند مشتری و تماشاگر داشته باشند و بابت آن درآمدزایی کنند و آگهی بگیرند. تا زمانی که رسانه به این شکل اداره شود طبیعتا ما پیشرفتی نخواهیم کرد.

صفاریان پور در ادامه صحبتهایش به طرح این مساله می‌پردازد که «وقتی ما به عنوان برنامه‌ساز به شدت خلأ نیروی انسانی را در هر رشته‌ای را در حرفه‌ خود احساس می‌کنیم، طبیعتا به نظرمان می‌آید که دانشگاه صداوسیما آیا کارش را درست انجام می‌دهد؟ دانشکده صداوسیما محلی است که باید نیروی متخصص برای رادیو و تلویزیون تربیت کند اما در آن با یک سری آدم که با نظام کارمندی جلو می‌آیند و کاربری مناسبی ندارند، روبرو می‌شویم. افرادی که آیا تلاش می‌کنند خودشان را به‌روز کنند. می‌بینیم که این اتفاق نمی‌افتد. طبیعتا باید یک بازنگری مفصل و اساسی در سیستم مدیریتی تلوزیون لحاظ شود تا بتواند نیروهای انسانی درست را تربیت کند، نیروی انسانی درست را تأمین مالی، روحی و روانی کند تا جان درست و حسابی پیدا کند. متأسفانه نیروی انسانی بی‌جهت در ادوار مختلف در صداوسیما استخدام شده است. آنتن تلویزیون آن نیروهای انسانی نیستند. کار تلویزیون را نیروی انسانی انجام می‌دهد که خارج از سازمان صداوسیما هستند این را مدیران ما می‌دانند اما خب چاره‌ای ندارند.»

تلویزیون هنوز قابل احیاست

صفاریان پور که پس از مدت‌ها دوری از تلویزیون قرار است برنامه‌ای برای این رسانه تدارک ببیند، در پایان گفت‌وگو چنین می‌گوید: من به این تلویزیون امیدوارم و احساس می‌کنم هنوز قابل احیاء و قابل اصلاح است. تلویزیون خانه من است. نمی‌توانم چیزی بگویم ولی امیدوارم کمی بهتر نگاه کند. مدیران جدید و تازه نفسی که وارد آن می‌شوند راه حل مناسبی برای تلویزیون هستند اما امیدواریم تلویزیون با استراتژی و مهندسی بهتری در سیستم مدیریتی پیش برود.

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

بهمن کامیار تهیه‌کننده فیلم‌سینمایی «مامان» که پیش از این قرار بود اواخر تیرماه فیلمبردای آن آغاز شود، در ارتباط با آخرین وضعیت این فیلم سینمایی به «صبا» گفت: هنوز شرایط آغاز فیلمبرداری فیلم فراهم نشده است و برای جذب سرمایه‌گذار همچنان در حال رایزنی هستیم و امیدوارم بتوانیم فیلم را به زودی کلید بزنیم.

وی در ادامه افزود: شرایط تولید به گونه‌ای شده است که روی فیلم‌های غیر کمدی کسی به راحتی سرمایه‌گذاری نمی کند. وضعیت اکران این فیلم‌ها هم به قدری فجیع است که بر تولید  ژانر اجتماعی هم تاثیر گذاشته است. بنابراین به دلیل جذب سرمایه، کمی تولید این فیلم به تاخیر افتاده است، ولی ما در تلاشیم که «مامان» را برای  سی و هفتمین جشنواره فجر آماده کنیم.

کامیار در ارتباط با میزان فروش فیلم های «مرداد» و «در وجه حامل» که اکران شده بودند؛ توضیح داد: برای سینماداران میزان فروش در اولویت است و فیلمی مانند «هزارپا» که خوب هم می‌فروشد، بقیه فیلم ها را قربانی کرده است. شما اگر الان به سایت سینماتیکت مراجعه کنید می‌بینید که خرید بلیت بعضی فیلم‌ها که در  شب است بسته شده و در برابر اعتراض ما می گویند که حضوری بلیت فروخته می شود! درصورتی که در حال حاضر کسی بلیت حضوری نمی خرد و به همین راحتی سانس فیلم را از ما می گیرند. «در وجه حال» سه هفته اکران در تهران داشت و پس از اکران فیلم «هزارپا» سالن های خیلی از فیلم ها مانند فیلم «در وجه حامل» و «مرداد» را گرفتند و در اختیار «هزارپا» قرار دادند.

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

بیوگرافی و عکس های سیامک اطلسی بازیگر

سیامک اطلسی که نام هنری عزت اطلسی فر است متولد چهارم تیر ماه ۱۳۱۵ در ارومیه بازیگر، کارگردان نویسنده و دوبلور ایرانی است. وی که دارای مدرک دیپلم است از سال ۱۳۴۳ از طریق انجمن گویندگان کار هنری خود را شروع و فعالیت سینمایی را سال ۱۳۵۳ با بازی در فیلم ناجورها به کارگردانی سعید مطلبی آغاز کرد.
ایشان در مجموعه تلویزیونی پدر سالار بازی زیبایی از خود ارائه دادند.

سیامک اطلسی

ایشان متاهل هستند.

سیامک اطلسی

شایعه درگذشت سیامک اطلسی

باز هم بی اخلاقی در حق هنرمندان در فضای مجازی و خبر درگذشت سیامک اطلسی از سوی دختر وی تکذیب شد.

فیلم شناسی سیامک اطلسی

کارگردانی

راز شب بارانی (۱۳۷۹)
سفر پرماجرا (۱۳۷۴)
مشت (۱۳۶۳)

نویسنده

عشق و خشونت (۱۳۵۶)
انفجار (فیلم) (۱۳۵۹)
در انتظار شیطان (۱۳۶۶)

تلویزیون

سریال از یادها رفته

۱۳۹۵ هشت و نیم دقیقه  بازیگر
۱۳۹۵ دوردست‌ها  بازیگر
۱۳۹۴ معمای شاه  بازیگر
۱۳۹۴ تعبیر وارونه یک رؤیا  بازیگر
۱۳۸۸ خسته دلان بازیگر سیروس الوند شبکه یک
۱۳۸۷ بچه‌های بهشت بازیگر خسرو معصومی
۱۳۸۷ شیخ بهایی (مجموعه تلویزیونی) بازیگر شهرام اسدی شبکه دوم
۱۳۸۶ چهل سرباز بازیگر محمد نوری‌زاد شبکه دو
۱۳۸۵ گلریزان بازیگر مسعود رشیدی
۱۳۸۶–۱۳۸۴ پدرخوانده بازیگر محمدرضا ورزی شبکه یک
۸۹–۱۳۸۳ مختارنامه بازیگر
۱۳۸۳ هنگامه بازیگر مجید جوانمرد
۱۳۸۳ فرار بزرگ بازیگر محمدحسین لطیفی
۱۳۷۶ پهلوانان نمی‌میرند بازیگر حسن فتحی شبکه دوم
۱۳۷۴ راهیان بازیگر علی بیابانی شبکه ۱
۱۳۷۴ آینه زندگی بازیگر ایفای نقش در یک قسمت
۱۳۷۳–۱۳۷۶ جاده سرنوشت بازیگر
۱۳۷۲–۱۳۷۴ پدرسالار بازیگر
۱۳۷۲ میثاق خون بازیگر حسین مختاری شبکه ۱
۱۳۷۲ گزارشگر ویژه بازیگر نمایش داده نشد / ایفای نقش در یگ قسمت
۱۳۷۲ حماسه ایثار بازیگر
۱۳۷۲ خورشید بر خاک بازیگر حسین مختاری
مسعود فروتن
۱۳۷۱–۱۳۷۴ آخرین ایستگاه بازیگر
۱۳۷۰ بچه‌های وشان (راه) بازیگر بهرام کاظمی برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲
۱۳۷۰–۱۳۶۹ مسافران دره انار بازیگر یدالله نوعصری شبکه ۲
۱۳۶۹ ماجرا بازیگر
۱۳۶۹ هشت بهشت بازیگر اکبر خواجویی شبکه ۲
۱۳۶۸ عقیق بازیگر حمید تمجیدی شبکه ۲
۱۳۶۸ ایستادن در باد بازیگر سیاوش دولت‌سرایی شبکه ۲
۱۳۶۸ راز بازیگر قاسم سیف شبکه ۱
۱۳۶۲ تابستان سال آینده بازیگر
۱۳۵۶ غارتگران بازیگر

سیامک اطلسی

سینمایی

آن‌ها (۱۳۹۴)
دلتنگی‌های عاشقانه (۱۳۹۱)
گیرنده (۱۳۹۰)
گلوگاه (۱۳۸۹)
ملک سلیمان (۱۳۸۷)
نطفه شوم (۱۳۸۷)
دختری به نام تندر (۱۳۷۹)
راز شب بارانی (۱۳۷۹)
دلباخته (۱۳۷۸)
سفر پرماجرا (۱۳۷۴)
یک داستان واقعی (۱۳۷۴)
خط آتش (۱۳۷۳)
در کمال خونسردی (۱۳۷۳)
روز واقعه (۱۳۷۳)
سمفونی تهران (۱۳۷۳)
همسر (۱۳۷۲)
آقای بخشدار (۱۳۷۰)
اوینار (۱۳۷۰)
مخترع ۲۰۰۱ (۱۳۷۰)
مسافران دره انار (۱۳۷۰)
دو فیلم با یک بلیت (۱۳۶۹)
گل سرخ (۱۳۶۸)
دوران سربی (۱۳۶۷)
آن‌سوی آتش (۱۳۶۶)
شاید وقتی دیگر (۱۳۶۶)
ملاقات (۱۳۶۵)
جدال (۱۳۶۴)
بی‌بی چلچله (۱۳۶۳)
تاتوره (۱۳۶۳)
پرونده (۱۳۶۲)
شجاعان ایستاده می‌میرند (۱۳۵۹)
چریکه تارا (۱۳۵۷)
آب (۱۳۵۳)
عروس پابرهنه (۱۳۵۳)
گروگان (۱۳۵۳)
کج کلاخان (۱۳۵۲)
مروارید (۱۳۵۲)
توبه (۱۳۵۱)
ظفر (۱۳۵۱)
سایبریا ۲
مردی در طوفان (۱۳۵۱)
مردان خشن (۱۳۵۰)

دوبله

رسالت
مادر
جنگجویان کوهستان
در برابر باد
ایکیو-سان
دامبو
رابین هود
پرنده‌باز آلکاتراز (فیلم)
مدیر کل
سرنوشت یک مبارز
سرزمین آهن
* ۹:۲۰ در بوشهر
(انیمیشن داستان اسباب بازی) در نقش گروهبان
(جنون سرعت) در نقش افسر پلیس
(پهلوانان) در نقش خواجه

سیامک اطلسی

گفتگو با سیامک اطلسی

سیامک اطلسی درباره فعالیت های اخیر خود در عرصه بازیگری گفت: در حال حاضر کم کار‌تر از گذشته شده ام و دلیل این کم کاری در ابتدای امر کاهش چشمگیر پیشنهادات به من است.

وی ادامه داد: آخرین بار در سریال “هشت و نیم دقیقه” به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی به صورت جدی جلوی دوربین رفته ام و از آن به بعد پیشنهادی نبوده که مرا برای بازی به خود جذب کند. البته پیشنهاداتی برای تلویزیون دارم که به آنها فکر می کنم و به احتمال فراوان به زودی به تلویزیون خواهم آمد.

بازیگر سریال “پدر سالار” درخصوص کم کار شدن خود در عرصه بازیگری تصریح کرد:کسی به پیشکسوتان فکر نمی کند و به تبع نقشی هم برای من و هم نسلان من وجود ندارد. تمام هم دوره‌ای‌های من در خانه نشسته اند و هیچکس خبری از آنها نمی گیرد.

وی با گلایه از توجه بیش از حد به جوانان در سینمای ایران اضافه کرد: دوست دارم نقش‌های بزرگ و تاثیرگذار بازی کنم و از بازی کردن در نقش های تکراری پدر خانواده خسته شده‌ام. در حال حاضر بیشتر همه به سوی جوان گرایی رفته‌اند و همه فیلمنامه ها برای جوانان نوشته می‌شود.

سیامک اطلسی با تاکید بر لزوم تنوع در سینما خاطرنشان کرد: سینمای ایران تکراری و خنثی شده است. ما نیازمند پرداختن به ژانرهای مختلف هستیم. سالهاست فیلم اکشن، پلیسی و جنایی خوب نداریم. اگر برای این آثار فیلمنامه نوشته شود قطعاً بازیگرانی مثل من هم می توانند به خوبی در نقشی تازه در فیلم بازی کنند. به شخصه بازی در آثار پلیسی را بسیار دوست دارم.

عکس های سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی

سیامک اطلسی و دخترش

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

دو نمایشنامه “عاشق” و “کلکسیون” در فصل اجراهای آثار هارولد پینتر در لندن به صحنه می‌رود.

کنکاش ایران: “جیمی لوید” کارگردان شناخته شده انگلیسی بار دیگر در  فصل اجراهای آثار پینتر به سراغ آثار جنجال‌تری از این نویسنده رفته و دو نمایشنامه “عاشق” و “کلکسیون” را در سالن تئاتر هارولد پینتر لندن به صحنه خواهد برد. این دومین بار است که “لوید” متنی از “پینتر” را به صحنه می‌آورد.


“عاشق” اثری تک پرسوناژ است که روایت‌گر داستان زوجی به نام‌ “سارا” و “ریچارد” است که با اینکه بسیار همدیگر را دوست دارند اما زندگی‌شان پس از چند سال به نوعی یکنواختی رسیده و از دست هم خسته شده‌اند و روابط‌شان نیازمند بازنگری است.


این نمایش با حضور “دیوید ساچت” بازیگر مطرح بریتانیایی اجرا خواهد شد؛ متنی که نخستین‌بار سال ۱۹۶۳ میلادی با بازی قابل تحسین “لورنس اولیویه” اجرا شده است.


“کلکسیون” نیز یکی دیگر از آثار این نویسنده به شمار می‌رود که نخستین‌بار سال ۱۹۶۱  در تلویزیون لندن، نمایش داده شد و پس از آن سال ۱۹۶۲ در تئاتر آلویچ لندن، به صحنه رفت.


“کلکسیون” که رگه‌هایی از کمدی در آن دیده می‌شود، ماجرای دو زوج را نقل می‌کند که یکی از آن‌ها در لندن و دیگری در چلسی زندگی خود را سپری می‌کنند. داستان نمایش با یک تلفن ناشناس آغاز می‌شود و ماجراهایی سلسله‌وار شکل می‌گیرد.


این دو اثر ۱۳ سپتامبر تا ۲۰ اکتبر اجرا خواهند داشت.


گفتنی است؛ “هارولد پینتر” نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان و فعال سیاسی انگلیسی بود. نخستین آثار او را در دستهٔ تئاتر پوچی قلمداد می‌شود. او سال ۲۰۰۵ میلادی برنده جایزه نوبل ادبیات شد.

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

رمان «رویاهایی پیش از شروع زمان» موفق به کسب جایزه «آرتور سی.کلارک» ویژه ادبیات علمی ـ تخیلی شد.

به گزارش کنکاش ایران: رمان «رویاهایی پیش از شروع زمان» نوشته «آن چارناک» که جایزه «آرتور سی.کلارک» ۲۰۱۸ را به عنوان مهمترین جایزه ادبیات علمی ـ تخیلی بریتانیا از آن خود کرده درباره زمانی در آینده است که موضوع نازایی و ناباروری به طور کلی درمان شده و افراد ترجیح می‌دهند برای بچه‌دار شدن از رحم‌های مصنوعی استفاده کنند. 

این رمان که داستان آن در حال و هوای سال ۲۰۳۴ در لندن روایت می‌شود به بررسی مساله تصمیم درباره باروری از نگاه افراد گوناگون و در نسل‌های متفاوت می‌پردازد.

«آن چارناک» این جایزه ادبی را در رقابت با «جف واندرمیر» با رمان «بیوتک»، «عمرالعکاد» با رمان «جنگ آمریکایی»، «یروسلاو کالفار» با رمان «فضانورد بوهمیا»، «رابرت کارگیل» با رمان آخرالزمانی «دریای زنگار» و «جنی ملامد» با رمان «دختران را جمع کن» کسب کرد که همراه با جایزه ۲۰۱۸ پوندی بود.

جایزه ادبی «آرتور سی.کلارک» با هدف تقدیر از بهترین‌های ادبیات علمی ـ تخیلی منتشرشده در انگلستان، به طور سالانه برگزار می‌شود و یکی از معتبرترین جایزه‌های ادبی انگلیس است که از  سال ۱۹۸۷ برای بزرگداشت «آرتور سی. کلارک»، نویسنده‌ معروف داستان‌های علمی ـ تخیلی، راه‌اندازی شد و در اولین دوره‌ آن از کتاب «قصه‌ی ندیمه» نوشته «مارگارت اتوود» برنده اعلام شد. 

این جایزه تا زمانی که «کلارک» زنده بود، با حضور او به نویسنده‌ برنده اهدا می‌شد و از سال ۲۰۰۸ که این نویسنده درگذشت،‌ برگزارکنندگان یاد و خاطره‌اش را در مراسم اهدای جایزه گرامی می‌دارند.

  • تاریخ : ۳۰ام تیر ۱۳۹۷

به گزارش صبا، مستند «برسد به دست آقای بنان» عصر روز چهارشنبه ۲۷ تیرماه، با
حضور زهره محقق کارگردان و تهیه کننده فیلم و با اجرای دکتر علی آذری، در پردیس
سینمایی گلستان شیراز نقد و بررسی شد.

علی آذری
جلسه را با سوال در مورد چگونگی شکل گیری فیلم و نحوه علاقه­مندی کارگردان به این
موضوع، آغاز کرد. زهره محقق پاسخ داد: «این فیلم پایان­‌نامه دانشگاهی من بود که در
سال ۹۲ ساخته شده و اکنون اکران شده است. در واقع من وارد این موضوع نشدم، این
موضوع خیلی اتفاقی وارد زندگی من شد. در دوران دانشجویی هم زمان با تحصیل در رادیو
هم کار می‌­کردم و در آن سن و سال به موسیقی سنتی ایرانی علاقه­‌ای نداشتم. در یک جلسه
که خودم حضور نداشتم، ساخت یک برنامه در مورد بنان به من واگذار شد و من در ابتدا
تمایلی به کار کردن درباره این موضوع نداشتم. اما پس از ساخت آن برنامه و تحقیقاتی
که در مورد بنان انجام داده بودم، تا حدی به شخصیت بنان و موسیقی او علاقه­‌مند شده
بودم که تصمیم گرفتم پایان­‌نامه دانشگاه را هم با این موضوع کار کنم.»

آذری
ادامه داد: «به نظر می‌­رسد یکی از مشکلات اصلی شما در این فیلم محدودیت منابع بوده
است. یکی از معدود منابعی که شما استفاده کردید، مصاحبه مسعود بهنود با بنان است.
شاید به خاطر اینکه شما خیلی جوان بودید، افراد مشهوری که بنان را می­شناختند،
حاضر به مصاحبه با شما نشدند و شاید الان که این فیلم به اکران عمومی رسیده و
مشهور شده، اگر دوباره قصد ساخت آن را داشتید، افراد بیشتری قبول می­‌کردند.»

محقق در
این مورد توضیح داد: «دقیقا همینطور بود و بسیاری از اساتید به خاطر این­که من را
نمی‌شناختند و این­که تجربه اولم بود، فقط برای من آرزوی موفقیت کردند، اما حاضر
به مصاحبه نشدند. در واقع این فیلم زندگی­نامه کامل بنان نیست، فقط آن قسمتی از
زندگی اوست که من شخصا به آن علاقه داشتم. به نظر من در مورد شخصیت و زندگی بنان می­‌شود
۱۰ مستند دیگر ساخت که هرکدام متفاوت باشد. در مورد تصاویر آرشیوی باید این را
بگویم که حتی همسر ایشان با وجود همراه بودن در فیلم، به خاطر همان مساله عدم اعتماد، حاضر نشدند
فیلم‌­ها و تصاویر آرشیوی خصوصی را که داشتند در اختیار ما بگذارند. در این مورد حتی
موزه موسیقی هم با من همکاری نکرد.»

آذری در
مورد تغییرات مستند از زمان ساخت تا اکران پرسید و محقق پاسخ داد که تغییرات عمده
ای انجام نشده است و فقط تعدادی تصویر اضافه شده است.

آذری در
مورد شکل روایت فیلم گفت: «با وجود این­که صدای شما روی فیلم بود، چرا این قالب
نامه نوشتن را برای روایت انتخاب کردید ؟»

محقق
عنوان کرد: «این مساله به سلیقه شخصی من بر می­گردد که به نسبت بقیه کمی قدیمی­تر
فکر می­کنم و اعتقاد دارم که حرف­های مهم را باید در نامه نوشت. به نظر من این­که
من به عنوان جوانی که از قبل با موسیقی بنان آشنا نبودم، می­خواستم با یکی از بزرگ­ترین
شخصیت­های موسیقی ایران صحبت کنم، روش
نوشتن نامه بهتر بود و دلیل دیگر این­که نامه حس نوستالژیکی دارد.»

آذری در
ادامه به ساخت مستند­های موسیقی توسط جوانان اشاره کرد: «مستند دیگری هم در گروه
هنر و تجربه با نام «بزم رزم» اکران شده که این بحث را مطرح می­‌کند که چطور جوانان
امروزی به ریشه­های موسیقی ایرانی علاقه­مند شده اند. در مورد حضور گروه «دنگ شو»
در مستند شما، به نظر می رسد که زمان حضور این گروه در فیلم نسبت به موضوع مستند و
بقیه قسمت­‌ها، کمی طولانی تر است. البته این گروه در آن سال(۹۲) به عنوان یک گروه
تلفیقی بسیار مشهور شده بود و آن زمان به اندازه الان گروه تلفیقی نداشتیم.»

محقق در
این مورد توضیح داد: «من بنان را به این دلیل انتخاب کردم که در زمان خود یک
خواننده خلاق و نوآور بود و این نوآوری او برخلاف جریان غالب موسیقی سنتی آن
دوران، با استقبال مردم رو به رو شد. سال ۱۳۹۲ گروه دنگ شو بین گروه­های تلفیقی در
حال مشهور شدن بود. قبول دارم که زمان طولانی این گروه در فیلم یکی از نقاط ضعف
فیلم است، اما دلیل من علاقه به گروه دنگ شو نبود، مساله­ای که برای من جذابیت
داشت این بود که اگر بنان زنده بود چه گفتگویی بین او به عنوان خواننده نوآور نسل
خود و نسل جوان ایران شکل می­گرفت و بنان در مورد موسیقی تلفیقی چه نظری داشت. در
برخورد با مخاطبان فیلم به دو دسته نظر رسیدم، افراد مسن­تر اعتقاد داشتند استفاده
بیش از اندازه از این گروه باعث بی احترامی به بنان شده و گروه دیگر که جوانان
امروزی بودند، معتقد بودند که این قسمت از فیلم دقیقا حرف دل ماست.»

علی آذری
در ادامه در مورد عدم آشنایی محقق با موسیقی سنتی صحبت کرد : «آیا نمی­ترسیدید که
بدون اطلاعات آکادمیک در مورد موسیقی سنتی ایرانی، در مورد چنین موضوعی مستند
بسازید؟ و این که آیا کار کردن در این موضوع شما را ترغیب نکرد در مورد موسیقی
سنتی بیشتر تحقیق کنید و یاد بگیرید؟»

محقق پاسخ
داد: «من در مورد تاریخ والیبال ایران مستند ورزشی به نام «پوئن ۲۵» ساختم، با
وجود این که اصلا اهل ورزش نیستم، فقط کنجکاو بودم که درباره این موضوع مستند
بسازم. موضوع بنان هم دقیقا برای من همین­طور بود.»

آذری
ادامه داد: «به­طورکلی مستندهای موسیقی جذاب هستند، نمونه­های خارجی خوبی که می
توان مثال زد، مستندهای مارتین اسکورسیزی در مورد رولینگ استونز و باب دیلان است.
اما در ایران به خاطر ممیزی به نظر می­رسد کار سختی باشد. صحنه­ای در فیلم وجود
دارد که پری خانم خاطره ای در مورد بنان تعریف می­کند که این لحظه بسیار سینمایی
است و کاش صحنه­های بیشتری شبیه آن را در فیلم می­دیدیم. در صحبت­های پری خانم
متوجه شدیم که بنان آدم بذله­گویی بوده، کاش شوخ طبعی بنان را به شکلی ضمیمه فیلم
کرده بودید.»

محقق در
این مورد توضیح داد: «آن زمان اصلا به این مساله فکر نکردم، اما الان هم انجام چنین
کاری برای من ترسناک است. برقرار کردن تعادلی بین وجه شوخ­طبع شخصیت بنان و ایجاد
طنز در فیلم به شکلی که به شخصیت و اعتبار او خدشه وارد نشود و توهین آمیز نباشد،
کار بسیار سختی است. دلیل مطرح نکردن تعدادی از خصوصیت­های شخصیت بنان این بود که
من اعتقاد دارم که درست است که ما نباید از افراد مشهور بت بسازیم، اما نباید به
آنها بی­احترامی کنیم. دلیل مهم تر اصرار همسر بنان بود که یک سری مسائل اصلا مطرح
نشود. یک دلیل دیگر اینکه در ایران این مسائل معمولا جواب عکس می­دهند که ما تلاش
کنیم یک تصویر واقعی و صمیمی از یک شخص مشهور ارائه کنیم، اما در جواب مردم و
جامعه او را پائین می­آورند. مطرح کردن بخشی از مسائل خصوصی باعث حاشیه سازی می­شود.
ارتباط ما با بنان به عنوان یک خواننده بوده، من دلیلی نمی­بینم بیش از اندازه
معمول در مورد زندگی شخصی او چیزی بدانم. اکثر مردم وقتی زاویه تاریکی را در مورد
شخصیت مشهوری متوجه می­شوند، نظرشان راجع به او تغییر می­کند.»

در پایان
جلسه آذری در مورد کار بعدی محقق پرسید: «شما در کارنامه کاری خود به جز این کار دو مستند ورزشی به نام «سوت» در
مورد ناداوری و «پوئن ۲۵» در مورد تاریخچه والیبال در ایران داشتید که همه موضوع
ملتهبی داشتند، در آینده چه موضوعاتی را برای ساخت مستند در نظر دارید؟ آیا باز هم
سراغ موضاعات ملتهب خواهید رفت؟»

محقق پاسخ
داد: «البته به جز این ۳ فیلمی که شما نام بردید، مستند دیگری در مورد میلاد
کیایی، پیشکسوت سنتور، برای صدا و سیما ساختم که پخش نشد. مشخص نیست که در مورد چه
موضوعاتی فیلم بسازم، فقط باید مثل بنان برای من جذاب باشد.»

«برسد به
دست آقای بنان» مستندی ۸۷ دقیقه‌ای
است که در آن زندگی شخصی و هنری غلامحسین بنان، به واسطه نامه‌ای که به او نوشته
می شود، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این مستند افرادی مانند پریدخت آور (همسر
بنان)، هومن صدر (پسرخوانده بنان)، کاوه دیلمی (از تنها شاگردان بنان)،ایرج خواجه
امیری، مزدا انصاری، حریرشریعت زاده حضور دارند و از خلال گفت‌و‌گو با آن‌ها، با
آثار و زندگی غلامحسین بنان بیشتر آشنا می‌شویم.

عوامل مستند «برسد به دست آقای بنان» عبارتند از: کارگردان،تهیه‌کننده
و تدوینگر: زهره محقق، مشاور کارگردان: لقمان یداللهی، مدیر تصویربرداری:
سید محمود موسوی، صدابردار:احسان حیدری، عکاس: زنده­یاد نیلوفر حسنی، طراح
کاور و پوستر: صباجعفری، مریم ساربان‌ها، مشاور رسانه­ای: سعیده الله­دادی.

مستند «برسد
به دست آقای بنان» از
۲۶ اردیبهشت
ماه سال جاری در گروه هنروتجربه اکران شده است.